Klassieke Dressuur/ Academische Rijkunst:

Wat is klassieke dressuur?:

Een van de beroemde uitspraken van o.a. Bent Branderup is: “Dressuur is er voor het paard, het paard is er niet voor de dressuur.”

Deze zin geeft heel mooi weer waar het in de klassieke dressuur om gaat: Het systematisch trainen van een paard, met als doel om hem sterker, mooier , trotser, maar ook vooral gezonder te maken.

Het gaat hier om bewegingspatronen die al bij de natuurlijke aanleg van het paard horen. Ons doel is dat het paard deze bewegingen net zo mooi of liever nog mooier samen met de ruiter onder het zadel laat zien.

Hierbij wordt er steeds rekening gehouden met de mentale en fysieke staat van het paard, geen dag is hetzelfde, geen training is hetzelfde......

Doordat alle oefeningen logisch op elkaar volgen, kan alles vanuit rust en respect worden gedaan en hoeft er geen enkele vorm van druk of stress te ontstaan. Onderzoek bij mensen heeft uitgewezen dat het leervermogen drastisch afneemt onder druk of stress, waarom zou dit bij paarden dan ook niet het geval zijn....!?

Belangrijk is dat voor alles de tijd wordt genomen, zeker in de beginfase, iets wat heden ten daagse een lastig begrip lijkt te zijn...

Een klassiek afgericht paard begint zijn opleiding rond zijn 3,5/4e jaar en deze is pas afgerond op de leeftijd van 12 tot 14 jaar. Hierna is de bedoeling dat het paard zeker nog 10 jaar geschikt blijft om op hoger niveau gereden en getraind te worden.

De Spaanse Rijschool en Het Egon von Neindorff instituut zijn een van de rijscholen waar deze traditie nog strikt in stand wordt gehouden.

Ook de opleiding van de ruiter mag niet vergeten worden......, een onafhankelijke zit, gevoel voor timing en ritme, kennis van alle hulpen en geduld zijn een van de vele eisen die aan een ruiter cq trainer worden gesteld.

Bij de Spaanse Rijschool krijgen eerste alle ruiters twee jaar....( !!! ) zitles aan de longe op hoog afgerichte paarden, voordat ze zelf een paard mogen rijden en trainen. Om zo eerst het juiste gevoel te ontwikkelen. Dit is voor ons helaas vaak niet mogelijk, maar geeft wel aan dat wij als ruiter ook ons best moeten doen om het gevoel te ontwikkelen.

Een aantal oude meesters die prachtige boeken over dit onderwerp hebben geschreven zijn o.a.: Egon von Neindorff, Nuno Oliveira, Alois Padhajsky, Gustav Steinbrecht, Francois de La Gueriniere, Antoine de Pluvinel en Xenonhon.

Wat is de Academische Rijkunst?:

De grondlegger van de Academische Rijkunst is Grootmeester Bent Branderup. Deze rijkunst is ook gebaseerd op de kennis van de oude rijmeester waaronder: “Xenophon, Pluvinel, Gueriniere, Newcastle en Steinbrecht.” Het doel van Bent Branderup is om de kennis van de oude rijmeesters te doen herleven en om hun werk verder te verklaren.

Bent Branderup's motto “Two spirits who want to do what two bodies can”, geeft erg mooi weer, dat het er niet alleen om gaat om het paard fysiek te trainen, maar ook juist mentaal.

Het bedachtzame gebruik van de gymnastiserende oefeningen moeten er toe bijdragen dat het paard gezonder en sterker wordt.

De basis ligt in het vergaren van kennis betreffende alle hulpen en lichaamstaal, zodat er een communicatie kan ontstaan tussen paard en mens.

Het doel is om fysiek en mentaal zo verbonden met het paard te raken, dat het voor de toeschouwers de impressie geeft van een dansend paar.

De opleiding begint eerst vanaf de grond waar het paard bekend wordt gemaakt met alle hulpen. De bedoeling is het dat het paard tijdens die training al leert wat een binnenteugel, buitenteugel, binnenbeen en buitenbeen zijn. Dit wordt gedaan door verschillende lichaamsposities in combinatie met zeer nauwkeurige signalen van de zweep, zodat er voor het paard geen verwarring later kan ontstaan als de hulpen van bovenaf gegeven worden.

Ook wordt het paard eerst vanaf de grond aangeleerd om de juiste stelling en buiging aan te leren, dit wordt gedaan met behulp van de kaptoom. Allereerst zal proberen worden om de juiste stelling te krijgen vanuit de 1e halswervel van het paard en vandaar uit de rest van de wervelkolom. Het uiteindelijke doel is om door middel van juiste positionering van de binnenheup van het paard, de juiste stelling en buiging van achteren naar voor te krijgen.

Langs deze weg is het uiteindelijke doel ook alleen mogelijk, namelijk het rijden op kandare vanuit een hand, waarbij de stelling en buiging vanuit de zit en benen van de ruiter verkregen worden.

Hieruit ontstaat het zogenaamde “Centaur gevoel”, waarbij paard en ruiter samensmelten tot een geheel. Meer informatie vindt u op: www.bentbranderuptrainer.com